X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل


1387/06/14



یک کارشناس سکه در گفت‌وگو با فارس:

خبرگزاری فارس: یک کارشناس سکه گفت: چنانچه قرار باشد یک واحد پول ملی فارسی برای ایران تعیین گردد، «داریک» یا «دریک» یا «زریک» نام اصیلتری است.


صدیقه فروغیان در گفت وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس گفت: در دوره هخامنشی از دریک برای سکه های طلا و از «سیکل» یا «شکل» برای سکه های نقره استفاده می شد.
وی افزود: در دوره اشکانی نیز از «دراخم» که بعدها «درهم» نام گرفت نیز استفاده می شد، ولی این واحد پولی نیز همچون ریال و تومان عاریت گرفته از زبانی غیر فارسی (یونانی) بود.

* چاو ایرانی، مغولی بود

این کارشناس سکه گفت: ایرانیان نخستین ملتی هستند که در دوره ایلخانی اقدام به چاپ اولین اسکناس در جهان نموده و اسکناس خود را «چاو» نامیدند.
وی افزود: واژه «چاو» از زبان مغولی گرفته شده است. «چاو » اولین بار در تبریز به چاپ رسید، ولی در پی یک شورش در این شهر (ناشی از عدم شناخت نسبت به اسکناس و احتمال هر گونه سوء استفاده ناشی از چاپ آن)، تولید این اسکناس متوقف شد تا اینکه در دوره قاجار اسکناس دیگری با واحد پول «تومان» منتشر شد.
وی اضافه کرد: گرچه چاو را به چینیان نیز منتسب می دانند ولی این اسکناس اول بار در ایران منتشر شد.


* تالانت از اوزان بوده و واحد پول نیست

فروغیان با بیان اینکه «تالانت» و «مین» از اسامی اوزان دوره هخامنشی است گفت: تالانت واحد پول نبود بلکه یکی از اوزان بوده و سنگین تر از قیراط است.
وی در جمع بندی مطالب خود گفت: به نظر من در بین واحدهایی که پول ملی ایران به خود دیده ، داریک اصیلتر و ملی تر از سایرین بوده است.